Saya ada kucing. Namanya "tompang".Namanya tompang kerana dia tompang di rumah saya sebab itulah namanya tompang. Saya suka kucing, tetapi kucing itu tidak suka saya. Bila saya dekat dengan dia, dia cepat-cepat melarikan diri. Saya pun berkata, hey ! awak, tunggu saya. Saya nak pegang awak la. Lalu saya pun geram kerana tidak dapat memegang sitompang. Tetapi apabila emak dan adik saya dekat dengan sitompang, dia tak takut pun. Kebarangkalian sebab sitompang tidak takut dengan mereka adalah mereka beri sitompang makan setiap hari. Dalam setahun sitompang bunting sebanyak 2 kali. Wah ! percaya tak ? Tetapi saya tak pernah pegang anaknya kerana sitompang sorok anaknya dihutan belakang rumah. Kami sekeluarga mengelar anak-anaknya, sebagai "kucing hutan". Pernah suatu hari, saya dan adik saya bernama diana cuba untuk perangkap anaknya yang keluar secara diam-diam,tapi tak dapat pun. Kami sungguh kecewa. Anaknya sangat comel, comel sangat.! Inilah kucing saya yang bernama tompang. Mukanya agak sombong, mungkin sebab dia tak senyum.
huhuu..jd bdk tadika jap.. heee.. ;))



No comments:
Post a Comment